Martin Scorsese'nin 1999 yapımı 'Bringing Out the Dead' filmi, izleyiciyi New York'un gece yarısı sokaklarına, bir ambulansın arka koltuğuna davet ediyor. Nicolas Cage, Frank Pierce rolünde, kurtaramadığı hastaların hayaletleriyle boğuşan, uykusuzluk ve tükenmişlikle mücadele eden bir paramedik olarak karşımıza çıkıyor. Film, Frank'in üç çalkantılı gecesini, meslektaşlarıyla (John Goodman, Ving Rhames, Tom Sizemore) olan gerilimli ilişkilerini ve umutsuz bir durumdaki bir hastanın kızı (Patricia Arquette) ile kurduğu bağı anlatırken, insan ruhunun dayanma sınırlarını sorguluyor.

Scorsese, bu filmde tipik gangster hikayelerinden uzaklaşarak, kent yaşamının görünmeyen kahramanlarından birinin psikolojik portresini çiziyor. Robert Richardson'ın çarpıcı görüntü yönetimi, New York'u adeta bir cehenneme dönüştürürken, Cage'in içsel çatışmayı mükemmel yansıtan oyunculuğu filmin belkemiğini oluşturuyor. Senaryo, Paul Schrader imzası taşıyor ve karakterin yalnızlığı, suçluluk duygusu ve kurtuluş arayışı derinlemesine işleniyor.

'Bringing Out the Dead', sadece bir meslek filmi değil, aynı zamanda bir varoluş sancısı hikayesi. İzlenmesi gereken bir film çünkü Scorsese'nin yönetmenlik dehasını farklı bir türde görmek, Cage'in en iyi performanslarından birine şahit olmak ve şehrin gürültüsü altındaki insanlık haline dair güçlü bir bakış açısı sunuyor. Gerilim ve dram unsurlarını ustalıkla harmanlayan bu yapım, unutulmaz sahneleri ve etkileyici atmosferiyle iz bırakıyor.